IGUAZU CATARATAS!

6 jaartjesjaartjes geleden heb ik in Brazilië de Iguazu watervallen bezocht voor mij waren ze indrukwekkend, en nu weer terug,... maar dan van de Argentijnse kant, en deze zijde vond ik wel het indrukwekkendste...de view is echt wel de moeite waard om te zien, maar over en tussen al dat geweld heen lopen is tops it all. (Super)

De Iguazu-rivier vormt een natuurlijke grens tussen Argentinie, Brazilie en Paraguay en aan deze rivier zijn zo´n 275 watervallen te bewonderen waarvan sommige wel 80 meter hoog. Er wordt beweerd dat de negatieve ionen die bij het watergeweld vrijkomen je in een happy mood brengen. Negatieve ionen of niet, Ik vond het een schitterend plaatje. Met een bootje zijn we naar het eilandje San Martin gegaan waar je een schitterend uitzicht hebt. De kleurige vlinders en vogels om ons heen, het gedonder van de watervallen en het zonnetje dat voor prachtige regenbogen zorgt. en als eindeben ik naar: (Garganta del Diablo), (de Duivelsstrot) een bijna cirkelvormige waterval gegaan, echt een wonder der natuur. Tijdens dit bezoek kregen we een enorme plensbui over ons heen dus het water kwam dit keer van alle kanten. Gehuld in een niet erg charmante plastic poncho besloot ik de om de Macubatrail te gaan doen, een zeven kilometer lange tocht door de jungle waar Ik hoopte een tucan te spotten. Met totaal doorweekte schoenen stapte Ik door de jungle waar ik genoot van de prachtige natuur en ondertussen de bomen afspeurend naar tucans. Plots hoorde ik boven mij takken kraken en een groep van zo´n vijftig wilde apen verplaatsten zich, zoekend naar eten, boven onze hoofden. Omdat Ik deze beestjes alleen van de plaatjes en van de dierentuin ken was deze aanblik voor mij echt het hoogtepunt van de dag. De tucan heb ik helaas niet meer gezien.

Terug in Buenos Aíres

Olé olé weer terug a la Buenos Aires, Ik verblijf hier in een ontzettend leukyouthhosteL, oftewel een party hostel, de hele dag luide muziek van 80´s pop tot rock (van madonna tot Nirvana en pearl jam etc) kamers zijn mooi en schoon en het ontbijt is prima. beneen beetje door de stad gaan lanterfanteren en op diverse terrasjes gaan genieten van een pintje en heb ergenseen hapje gegeten Het eten is hier werkelijk fantastisch ( vooral het vlees ) dus de kilo´s vliegen er dan ook aan hahaha! Buenos Aires is mijn nr 1 wat betreft steden in Z-Amerika. Er is teveel te doen en zien gewoon. Leuke verschillende wijken gezien, parken, clubs, restaurants, tango-show, shoppingcentra,, café´s, musea en meer. De stad draait vooral om nachtleven, dus laat uit bed, laat uit eten (23u) en dan naar de club of café. 1 restaurant (pico a vaca) had onbeperkt eten voor 11 euro, incl drank en dessert. Een grill van een paar meter vol met vlees waaruit je kan kiezen, een fles wijn per persoon, ... TOP!
...en over-morgen maak ik een uitstapje naar Uruguay, vanuit BA met de boot, voor een dagje strand en een paar daagjes coloniaal dorpjes. ben benieuwd. en zie wel waar het schip strand!

dat was het dan weer voor vandaag....hopenlijk hebben jullie weer genoten van het gekrabbel.....en kunnen jullie nu genieten van de mooie prachtige en machtigefoto´s

tot de volgende krabbel,

DANNY XXX

terug in B.A

Lieve volgelingen,

het is weer een aantal daagjes geleden dat ik iets van mij heb laten horen...hoogtijd voor een update dus!

Córdoba is een stad in het centrum van Argentinië en ligt in een vallei van de Sierras Chicas bergen aan de rivier de Suquía, ongeveer 700 kilometer ten noordwesten van Buenos Aires. Het weer is heerlijk zonnig en nodigt uit om lange wandelingen te maken. In een open park tussen de woonwijken met moderne hoogbouw bekijk ik het jeugdvoetbal, maar ontdek er geen nieuwe Maradona's tussen. De wijk waarin we logeren ligt pal naast het historisch centrum. Het Plaza Mayor daar is inmiddels omgedoopt tot, heel origineel, Plaza San Martin met in het midden uiteraard een imposant standbeeld van de onvergetelijke held. Daar ligt ook de kathedraal van 1697. Grotendeels in barokke stijl uitgevoerd. De plafonds blinken uit door een overdaad aan versieringen. Een stuk verderop liggen de robuuste gebouwen van de universiteit en diverse kloosters met bijbehorende kerken. Vanuit Cordoba kun je in alle richtingen excursies maken. De stad wordt aan drie kanten omgeven door een middengebergte, terwijl aan de oostelijke kant de uitgestrekte pampa's beginnen, hier en daar onderbroken door meren. Een van de bekendste is het Mar Chiquita, waar grote kolonies flamingo's huizen.

Ikzelf kies voor het zuiden in de richting van Alta Gracia en La Cumbricita. Ik neem de bus naar een vredig 'Beiers'dorp op ongeveer 60 kilometer afstand, Belgrano geheten. De Duitse bemanning kreeg politiek asiel in Argentinië, dat in de oorlog neutraal was. Jarenlang bracht de bemanning door in het dorpje Belgrano. Vele ervan gingen na de oorlog niet meer terug en kozen voor een toekomst in Argentinië. Hun kinderen en kleinkinderen houden de Duitse tradities hoog, ook al zijn ze allen vrijwel geïntegreerd in de plaatselijke bevolking en spreken ze geen Duits meer. Invloeden uit Beieren, Tirol en Zwitserland zijn hier duidelijk herkenbaar aan de uithangborden, persoonsnamen, producten, huizen en traditionele feesten. Het Oktoberfest, een zuipfeest bij uitstek in M?nchen, wordt ook hier uiterst enthousiast gevierd met bierpullen, volksdansen in Lederhosen, hoempampa muziek en Weisswurst mit Sauerkraut. Het trekt tienduizenden bezoekers uit het gehele land! Verder wordt er Karnaval gevierd, zijn er Wiener Tage en wordt er in juli het Chocolade Alpenfest georganiseerd, een evenement dat ik net mis. Op een zonnig terras lunch ik uitgebreid en bestel er lokale gerechten (inderdaad, Sauerkraut met Bockwurst, Pumpernickel en Obstsalat) De sfeer is er ontspannen, want de toeristenstromen zijn nog niet in gang gezet. Onder een strak blauwe lucht wandel ik nog een uurtje door het vakantieoord! Dit 'Valkenburg in Argentinië' is niet echt de moeite waard gebleken. Anderhalf uur later ben ik terug in Cordoba, waar ik me ‘s avonds te buiten ga aan heerlijke dikke locro, een maaltijdsoep van Indiaanse oorsprong met veel bonen, aardappelen en pepers. Onderweg naar B.A. nog gecampeerd op een leuke boscamping ergens bij een plaatjseRosariovandaag een kleine ritje van 5 uurtjes door weilanden zoals je die herkent als de onze limburg.

B.A.

EINDELIJK WEER TERUG IN B.A. MET HET Uitzicht op de baai (Seno de Ultimo Esperanza), omringd door beneeuwde bergen. Vorig jaar dezelfde plek. Dezelfde emotie. Dit deel van B.A. heeft een speciaal plekje in mijn hart. Snel trek ik luchtige kleding aan, ik stop de waardevolle spullen in de kluis en ga de straat op. Het is in Buenos Aires aardig warm (zo'n 24 - 26 graden). Buenos Aires betekent goede luchten en het is behalve de hoofdstad, ook het economische en culturele centrum van Argentinië. Buenos Aires is één van de meest Europees aandoende steden van Zuid-Amerika en van het hele zuidelijk halfrond.

Borachio Por El Vino Tinto (CAFAYATE)

HOLA AMIGOS,

De groeten vanuit Cafayate

Nu ik toch achter de PC zit om mijn foto´s uit te proberen om te uploaden, kan ik net zo goed een klein berichtje bij de foto´svan vandaag achterlaten.

Vanmorgen na het ontbijt (Pannekoeken met Ananas), Hoppa, naar El Cafayate. De wind beukt en striemt. Een ijskoude adem die zorgt dat je alleen maar dicht tegen de haard aan kunt kruipen om warm te blijven. Overal giert ze doorheen. Nu in Cafayate. Nog steeds wind, maar ook zon. Volop zon. Een mooie route door het Lerma Vallei ! De weg slingert eindeloos door de kloof met rode rotsformaties die door erosie gevormd zijn in herkenbare contouren, en die dus de daarbij behorende namen hebben gekregen Na de rode canyon gaat het landschap plotseling over in duinen, bizar maar spectaculair om te rijden. El cafayate; Een heerlijke plek, strak blauwe luchten en veel wijngaarden. indrukwekkende canyon-landschap van Quebrada de Cafayate en het rivierdal van de rio de la Concha. We zien hier rotsformaties met namen als Garganta del Diablo (Keel van de Duivel), Anfiteatro, El monje y el Obelisc (De monnik en de Obelisc)om er een paar te noemen. De stad is klam en vochtig, maar prachtig . Dat ben ik niet meer gewend. Na heerlijke droge warmte, kou en veel wind voelt dit raar aan. Maar ook dat zal wel wennen, Daarnaast heb ik ook al heel veel goede wijn gedronken, een genot. En daar ik geen wijnliefhebber ben, zegt al heel wat!!..........ZO Dat was het weer voor vandaag........en daar ik een paar daagjes door depampa´s en in de middle of nowhere zal vertoeven tussen de Cowboys en op de Ranchos zal bivakeren......zal ik een aantal dagen niet bereikbaar zijn. dus effe geduld tot mijn volgende krabbel,

zo nu ga ik eens van de dikke vette Bife de Chorizo en een cafayate wijntje genieten,

DE BALLE,

DANNY

De vuelta en la tierra de mis sueños (terug in het land van mijn dromen)

Na 2 dagen San Pedro zijn we gisteren de grens overgegaan met Argentinie. Terug in het land van mijn dromen..... Een groot verschil met Bolivia,.... meteen al bij de grensovergang merk je het verschil: goed aangelegde wegen en uitstekende bussen, Terug in het land van mijn dromen. Mijn droomland. Weer terug in Argentinie voelde dit echt als thuiskomen ...hier voel ik mij weer thuis! Het landschap hier in Noord-Argentinie is in 1 woord overweldigend! Dit is echt het type landschap waar ik van hou en voel me dan ook als en vis in het water. Wat me het meest verrast is het verschil in landschap binnen korte afstand. Van boven naar beneden veranderd het landschap van weidse vlakten in vervolgens gekleurde bergen (echt zo mooi en bijzonder) naar veel groene heuvels/bergen (omgeving van Salta) wat me deed denken aan Nederland). Vervolgens kom je na Salta binnen een uur in een landschap met canyons waar de rotsen rood kleuren In Salta was ik me voor het eerst weer bewust van de vogels en de heerlijke geuren die het groen voortbrengt, haha. Vanaf La Paz nl begeef je je voordurend op hoge hoogte waardoor dit ontbreekt. Salta, gelegen in de vruchtbare Lerma Vallei. Salta is een van de meest kleurrijke en best bewaarde koloniale steden van Argentinië. Intrigerend door haar rijke verleden, prachtige architectuur, interessante musea en haar invloeden uit de precolumbiaanse tijd

Na een heerlijk ontbijt, Maak ik in de ochtend een stadstour door salta. Eerst nog wat in de stad gewandeld door een enorme drukte en lawaai op de markt, met verkopers en muzikanten, heel gezellig. Provincie Salta wordt niet voor niks 'la linda' (de mooie) genoemd. Geen straf om een tijdje te bivakkeren. De stad zelf staat vol mooie gebouwen, de omgeving en omliggende dorpjes zijn nog indrukwekkender. Het bezoek aan Salta la Linda (de Schone) breng je naar het centrale plein Plaza 9 de Julio, langs historische straten. Ik bewonder de mooie architectuur van de kathedraal en de kerken San Francisco en La Viña. Na een tochtje met de kabelbaan, van waaruit je een prachtig panoramisch uitzicht over de stad heeft, bezoek ik het klooster van San Bernardo. Hierna rijd ik weer terug naar het plaatsje San Lorenzo, vol prachtige oude bomen, kleurrijke tuinen en oude villa´s! Afsluitend bezoek ik de handwerkmarkt.

‘s avonds in Salta op het grote plein midden in de stad op het terras beland en biertje besteld, dan krijg je automatisch een liter met een glas, geen probleem want dat Salta Negro bier vind ik best wel lekker. Aangezien ik niet zoveel honger had, bestelde ik een para picar bordje, dat is een Argentijnse tapa, stukjes kaas, worst, olijven e.d. Eh, alleen was het alles bij elkaar meer dan een kilo kaas, pond ham, en 2 handen vol olijven, wat schijven worst niet normaal meer. Dat kreeg ik dus niet op. Maar geen probleem er liepen meisjes over het terras spulletjes te verkopen. Ik koop meestal niet van kinderen, wel kun je ze iets geven, dus die dametjes hebben mij verlost van de restanten. Ik blij en zij blij..

Bij deze alweer geen nieuwe foto´s in de aanbieding......mijn camera is kaduuk, door mijn eigen stommiteit tijdens sandboarden.........ah ja ik .heb een nieuwe gekocht, en ik ben er erg blij mee..........en moet nog het een en andere uitvogelen hoe het allemaal werkt,...het komt een dezer dagen goed,....dat beloof ik jullie amigos

hasta luego amigos

tot de volgende krabbel,

Dannieto

P.S: ENNE OOH JA ...Nicole D.............................mörge is d´nne groete daag.´kzal diech neet vergete,....iech zeen diech euveral op alle sjoene plekke,.bei dizze alvas perfisia mèt de verjaordaag! Proost Meid, En maak er e sjoene daag vaan

De droogste plek op Aarde

Oi vrung

na alweer een tijdje geleden, hier weer nieuw geluid vanuit het droogste gebied ter wereld..............ik ben nu in San Pedro de Atacama (Chili) beland. Ikheb nu eindelijk de tijd en de goede plek gevonden om jullie van mijnTravel experienceop de hoogte de brengen. Nou zoals jullieuit mijn vorige verhaal kon opmerken had ik erge last van de hoogte., en heb ik de eerste 3 dagen eigenlijk niks anders gedaan, dan niks doen lekker op het gemak ergens blijven hangen enop diverseterrasjes gezeten, met een paar Huari´s (Boliviaans beer).............en op aanraden van Anka, ben ik dan ook maar niet gaan mountain biken, eigenlijk ook flauwekul............ik had gewoon geen puf meer om iets te ondernemen, en zelfs te laat om die tocht te gaan boeken, maar blij toe dat ik het niet gedaan heb

De dag erna vanuit La Paz met een bus een ge-wel-dige 490 km rit door de Andes en de Altiplanos richting de zuidelijke stad Potosi gegaan, vooral bekend door de grote zilvermijn die hier ligt. Deze stad, gelegen op een hoogte van 4.090 meter, claimt de hoogste “stad” ter wereld te zijn. Potosi was een paar honderd jaar geleden, tijdens de Spaanse overheersing tevens de meest welvarende stad van Zuid-Amerika. Dit door de vondst van de goed gevulde zilvermijn, die dan ook bijna geheel is leeggehaald door de Spanjaarden.Ik kom pas rond een uur of18.00 aan dus veel meer dan een wandeling terwijl de zon onder gaat kan ik niet meer doen. Maar dat is erg mooi. De hoogte (ruim 4000m) is even wennen maar goed te doen zolang het niet te warm is. De volgende ochtend ga ik naar een museum wat veel vertelt over de geschiedenis van de stad en over de zilver winning en verwerking. en heb heb ik samen met een gids deze mijn bezocht, waar overigens tegenwoordig nog steeds in kleine hoeveelheden zilver gewonnen wordt door de lokale bevolking.
Een paar uur lang met een pak aan en een helm op ons hoofd met mijnwerkerslamp erop in de smalle, donkere en vooral stoffige tunnels van deze mijn doorgebracht. Heel indrukwekkend om daar te lopen op een plek waar mijnwerkers onder deze veelal barre omstandigheden nog dagelijks aan het werk zijn voor een paar rot centen.

De stad Uyuni oogt als een troosteloos en grauw dorp op de Bolviaanse hoogvlaktes, en heeft momenteel dan ook enkel wat levendigheid doordat het dient als beginpunt voor de daarentegen schitterende tour door de zuidelijke natuurparken van Bolivia met zoutvlaktes en laguna’sde volgende dag staat in het teken van van het bezoek aan de Salar de Uyuni. Om 7u30 gaat de wekker. Ik neem eerst een douche. Ik krijg er geen warm water uit, dus wordt het maar een vlugge koude douche. In het hotel eten we een Americano breakfast. Ik bekijk ook nog even mijn mails. Om 10u30 worden we dan opgehaald door twee Toyota Land Cruisers 4x4 We worden ook nog vergezeld door een Argentijn en een Franse. Salar de Uyuni, de grootste zoutvlakte ter wereld. Wel zo groot als de provincies Limburg en Brabant samen!
Fantastische uitzichten, adembenemende landschappen, de flora en fauna, vulkanen en nog veel meer zijn hiervoor de reden, om naar Uyuni af te reizen!Het zout is op sommige plaatsen wel vijf meter diep. Een zonnebril is noodzakelijk want het witte zout is zo vel, dat je sneeuwblindheid kan oplopen De zon schijnt pittig en de temperatuur loopt behoorlijk op in dejeep. Daarna gaat het wel weer. Het landschap is bizar. Na een uurtje rijden is het asfalt op en we laten een stofwolk achter om trots op te zijn. Al hobbelend en stuiterend gaan we voort. Het landschap is zeer grillig. Dat uit de cowboyfilms en met een beetje inlevingsvermogen zie je de boeven op hun paarden gaan, terwijl ze proberen de premiejagers voor te blijven. Bergen, rotsen, cactussen en heel, heel veel zand en stof. In het midden van het zout-meer ligt het Isla de Pescado. Een eilandje vol met grote cactussen. En groot waren ze: sommige waren wel 12 meter hoog. Fantastische ervaring. Uyuni oogt als een troosteloos en grauw dorp op de Bolviaanse hoogvlaktes, en heeft momenteel dan ook enkel wat levendigheid doordat het dient als beginpunt voor de daarentegen schitterende tour door de zuidelijke natuurparken van Bolivia met zoutvlaktes en laguna’s. De Salar de Uyuni is met een oppervlakte van 12000 km² (grootte van Vlaanderen) en een hoogte van 3660 meter de grootste en hoogste zoutvlakte van de wereld. De vlakte is gevormd toen 40000 jaar geleden het Lago Minchín begon op te drogen en het zout achterbleef. grote en kleine rotsblokken liggen. Gedaan met de vlakke wegen van op de zoutvlakte.Isla de la Pescada met de onmetelijke zoutvlakte Tussen de toppen van de Andes ligt op 4000 meter de hoogvlakte Altiplano. Eindeloze zoutmeren worden omringd door besneeuwde vulkanen en gekleurde bergen. Zuidwest Bolivia is een surrealistische omgeving, waar oude rotstekeningen en nog oudere voetsporen van dinosaurussen zijn gevonden. De tocht was door een adembenemend landschap, van grotendeels vulkaangebergte, Bij vele Stops ook bij een aantal meren (op 4400m hoogte) die allemaal een andere kleur hadden, o.a. wit, groen en roze. Bij de laatste waren veelflamingos te vinden. We rijden door de vallei van Salvador Dali en inderdaad lijkt het of dit surrealistische landschap model stond voor de Spaanse schilder, niet alleen dit dal maar het hele gebied waar we al drie dagen doorheen rijden.

We eindigen bij Laguna Verde en Laguna Blanco aan de voet van de niet-actieve vulkaan Licancabur (5916 m). Dit is het uiterste zuidwesten van Bolivia en het eindpunt van onze rit door Salar de Uyuni. Bolivië is een land dat zich voor mij kenmerkt door hoogte, droogte en een ietwat serieuze en afstandelijke bevolking. Het was een interessante en mooie ervaring.Na de verlaten bergpas richting Chili te zijn overgestoken verscheen na een aantal kilometer zelfs weer een normale asfaltweg onder ons. Een heerlijk gevoel aangezien we de afgelopen tijd geen normale weg hadden gezien.`
De verlate slagboom op de bergpas bleek achteraf maar schijn, want bij aankomt in San Pedro de Atacama werd alles nog strenger gecontroleerd met scanners en drugshonden dan op een gemiddeld vliegveld. en onze bus werd helemaal onderste boven gehaald wat wel 2 uur duurde...........onbewerkt hout ( dat bedoeld was voor kampvuurtje te stoken) -en eieren hebben ze in beslag genomen.

San Pedro de Atacama gelegen in de gelijknamige Atacama woestijn is een van de droogste plekken ter wereld. Er zijn hier zelfs plekken waar nog nooit een vorm van neerslag is waargenomen. Gezien het woestijnklimaat is het overdag goed heet en droog, ’s nachts daarentegen koelt het door de hoogte van ongeveer 2.500 meter aardig af. Omdat we vanuit Bolivia waren gekomen hadden we al een groot deel van de route gereden. Bij de eerste stop werden we opgewacht door tientallen vizcacha´s die rondsprongen tussen de rotsen en zich tegoed deden aan de mosplantjes. Vizcacha´s zijn familie van de chinchilla en lijken nog het meeste op een groot konijn met een lange pluizige krulstaart. Via een loopbrug de hoek om en daar stonden de vicuña´s te grazen (die elegante met ´s werelds zachtse wol) met een paar vulkaantoppen op de achtergrond een erg mooi begin van de dag. reden we naar een schattig klein dorpje met dito mini-kerkje (uit de 17e eeuw) waar we enthousiast begroet werden door een klein jongetje dat lachend in onze armen sprong (leuk want meestal willen ze alleen maar snoep of geld). Twee backpackers een lift gegeven en daarna doorgereden naar San Pedro!

San Pedro is een klein en gezellig backpakkersdorpje vlak bij de grens met Bolivia. Vanuit hier vertrekken de tours naar de Uyuni zoutvlaktes. Voor ons de eerste kennismaking met de hoogte, we zitten hier op 2440 meter. Salar de Atacama schijnt een van de droogste gebieden ter wereld te zijn. Voor zover ze zich kunnen herinneren heeft het hier nooit geregend!!

Amai , lek miech am aasj, helaas dit keer weer geen foto´s.........hub de verkierde kabeltje bei mich, dus kinde fotookesneet uploode. hopelik hub iech de gooije in mien mochila (rugkzak) zitte!now tot ut vollegende beriegske daan mer weer,

Hasta la Pasta,

Dannieto

Bienvenidos en La Paz

Het heeft even geduurd, maar hier is dan eindelijk weer wat geluid van mij vanuit La Paz! Yep Bolivia!! gister ben ik aangekomen in La Paz. Ik had geen directe vlucht, maar moest via Madrid en Lima (Perú), Had eergisteren wel een beetje de kriebels gekregen toen ik hoorde dat ik in Madrid eerst een metro moest pakken naar een andere terminal blabla.. maar het was allemaal best te doen! Het was wel een onwijs lange reis: eerst 2 uur vliegen, toen 3 uur wachten in Madrid en daarna weer een lange zit van 12,5 uur, via LIMA (Perú.) naar La Paz

Bolivia, het hoogstgelegen (en dat is te merken ook, ieder meter die je aflegt ben je uitgeput, je bent hier snel buiten adem ook als jeniks doet) en meest geïsoleerde land van Zuid-Amerika, is vandaag een serene en uitnodigende natie. Het combineert de sneeuwtoppen van de Cordillera Real en de rivieraders van het machtige Amazonewoud met de oneindigheid van de Altiplano. Met zijn overwegend Indiaanse bevolking is het armste land van Latijns-Amerika tevens bezitter van een rijke Andes-filosofie die draait rond de gemeenschap en het respect voor de Pachamama, onze Moeder Aarde.

Het is erg warm op de kamer en ongelofelijk luidruchtig. Het lijkt wel of al het verkeer door mijn kamer rijdt. Het enige voordeel van dit hotel is dat het wel centraal gelegen is in een zijstraat tussen het Plaza vol met terrasjes!

De reis was lang en heb niet echt kunnen slapen maar ach,(omdat ik op de allerlaatste rijen stoelen zat, dan zit je ook rechtop),wat maakt ‘t uit. Na een taxi ritje door de stad en langs de bergtoppen heb ik meteen een beetje een indruk van de stad, die op een of andere manier een stuk minder druk op mij overkwam dan ik verwacht had. De smog is wel weer even wennen. Het hostel is erg okay. Dicht bij het park en restaurantjes en cafeetjes en het heeft een rooftop bar.. vanmiddag al een paar Paceñas (Boliviaans Biertjes) gedronken, bij de lunch!! en een paar mate de coca tegen hoofdpijn en tegen kort ademigheid!(tis hier moeilijk lucht happen!)
Het is vandaag mooi weer. Graadje of 22. Vandaag lekk een klein stukjerondgelopen in Central La Paz Met een Starbucks in de hand.

Morgen, maak ik mischien een Downhill mountainbike-tocht door Coroico (RUTA DE LA MUERTE)

Tot de volgende bericht

Hasta la Pasta,

DANNY

Back Home again..!!

Oi ..! Fellows

Back Home again

Groot-Brittannië heeft alles wat u zich er bij voorstelt: geheimzinnige kastelen, adellijke landhuizen, uitgestrekte tuinen en overdonderende landschappen vol bergen en meren, ruige kusten en grandioze nationale parken. De afwisseling in Groot-Brittannië is eindeloos. Voor cultuurminnaars zijn er de geheimzinnige monolieten van Stonehenge, de Romeinse thermen van Bath en historische centra zoals Cambridge, York en Stratford-upon-Avon, geboorteplaats van William Shakespeare en natuurlijk de bruisende hoofdstad Londen. Natuurliefhebbers kunnen uitwaaien aan de Engelse zuidkust, wandelen over de verlaten paden van Wales of genieten van de ongerepte natuur van het Lake District. Wilt u zich mengen onder de Britten,
dan mag u de 'High Tea' zeker niet missen. Dit theeritueel tussen 15.00 en 17.00 uur vormt een wezenlijk onderdeel van de Britse levensstijl

Maar ook de sheppard's pie, lamsgehakt en aardappelpuree, of rosbief met Yorkshire pudding zijn 'typically British'.

Ook Schotland voldoet aan het typische plaatje van de woeste highlands, mysterieuze lochs (met monsters) en kuddes schapen. Folklore en tradities worden hier nog volop in ere gehouden: de doedelzakmuziek, de mannen in kilt en het Schotse levenswater, de whiskey, zijn onlosmakelijk verbonden met de Schotse Hooglanden!

Voorlopig zullen er geen berichten meer op komen, maar wees geduldig en tot de volgende reis! als alles meezitben ik mij aan het beraden omde volgende reis weer terug te gaan naar Argentinië, maar dan in het noord -Westelijkestreek met plaatsen zoals Humahuaca Salta en Cafayate, etc,En heb er altijd wél weer zin in...voor een nieuwe avontuur!!

Ook dank voor de vele fijne reacties, die ik heb mogen ontvangen...!!

tot de volgende keer!!

De Schotse hooglanden en de Studenten leven

Schotse Hooglanden

Een prachtige tocht voert ons de ruige Schotse Hooglanden in, naar Drumnadrochit. dit landschap is afwisselend: soms kale vlakten met veel heide en dan weer dichte bossen. Tot vlak bij Loch Ness is de hoogte aanzienlijk want met een steile afdaling komen we bij het meer. Na dit bezoek heb ik toch ernstige twijfels over het bestaan van het monster, maar ik blijf uitkijken. Vanaf de weg is Castle Urquhart al mooi om te zien, van dichterbij is het een plaatje. Een ruïne zoals je verwacht, al is het moeilijk voor te stellen dat mensen hier ooit echt hun leven moesten doorbrengen.
Ook de doedelzakspeler staat er zijn deuntjes te blazen Het kasteel is in de 14e eeuw gebouwd ter verdediging van de Great Glen in de onafhankelijkheidsoorlog tegen de Engelsen. In 1692 werd het opgeblazen, maar nog steeds kun je zien dat dit een machtig bolwerk moet zijn geweest dat niet gemakkelijk te veroveren was. En verder is dit kasteel beroemd vanwege de ligging aan Loch Ness en de nabijheid van het beruchte monster.Wat mij betreft heeft deze plek helemaal geen monster nodig om toeristen aan te trekken; de ruïnes en de ligging ervan zijn aantrekkelijk genoeg voor toeristen om op af te komen..

Pitlochry en whisky

Na het ontbijt rijden we naar de Atholl Hills. De heuvels beginnen hier al aardige bergen te worden. De weg slingerde dan ook via bochtige wegen omhoog en omlaag. Erg opschieten deden we dus niet. Blair Castle ligt hier in de buurt en bleek een totaal ander kasteel dan we de afgelopen dagen hadden gezien. Deze is nog geheel in tact en is geheel wit. De route die volgde ging door de Gairngorm Mountains, een prachtig gebied. Hier heb je een mooi uitzicht over de omgeving. Na een stop bij het schitterende Queens Viewpoint bezoeken we rond lunchtijd Pitlochry. Dit lieflijke plaatsje ligt idyllisch in het heuvelachtige landschap. Ten slotte gaan we naar een whiskystokerij, Edradour Distillery ligt bij het leuke dorpje Pitlochry in Perthshire, waar ook nog tal van andere, prachtige en interessante bezienswaardigheden te bezoeken zijn. Zoals een bezoek aan het Wallace Monument in Stirling. Inderdaad, een monument voor de grootste held van Schotland, William Wallace (die ken je zeker van de film Breaveheart met Mel Gibson). Het was een flinke klim naar boven, maar het monument stelde eigenlijk niet veel voor. Maar ja, je bent in Schotland en dan mag je dit dus niet missen. daarna naar de whiskey distillery.
Edradour begon als een illegale farm-distillery, gebouwd door de toenmalige Duke of Atholl in 1837. Alles is sinds die tijd onveranderd gebleven, wat ze een zeer authentieke en tevens de kleinste distilleerderij van Schotland maakt. Het water voor de Edradour whisky wordt uit de Moulin bron gehaald, waarvan het riviertje dwars door het erf van de distilleerderij loopt. Dit water wordt ook gebruikt door de 'Moulin Brewery', die een vijftal zalige natuurbieren brouwt. (waarvan 1 op fles te krijgen is)

We verlaten Schotland en gaan naar een van de mooiste plaatsen van Engeland: de studenten steden Durham & York

Nadat we het historische centrum in Durham bekeken hebben, rijden we door naar de stad York..
Vanmiddag hebben we door het drukke maar mooie centrum van York gelopen en hebben we een eerste indruk gekregen van de York Minster. York heeft een zeer toeristisch en druk centrum met de alleraardigste huisjes in redelijk goed bewaard gebleven middeleeuwse straatjes.

Heb ik het York Castle museum bezocht. Dit museum bevindt zich in het kasteel dat reeds in 1200 gebouwd werd. In eerste instantie van hout en later van zandsteen. Het museum bevat allerlei stijlkamers en nagebouwde straatjes uit York (met koetsen, winkels, brandweerkazerne met materiaal, e.d.), een wapen gedeelte met zwaarden, ridder uitrustingen, etc. Ook het leven van de Engelse gezinnen vanaf 1900 tot en met de jaren 70 komt aan bod. Kleding, de huizen en een apart gedeelte over het leven tijdens de tweede wereldoorlog is te bekijken.
Het museum is zeer divers en leuk om te zien. Overigens veel zwervers in York. Al wandelend door de smalle kronkelige straatjes zien we de York Minster opdoemen. Deze grootste middeleeuwse kathedraal van Engeland is beroemd vanwege zijn omvangrijke glas-in-loodramen. Wat een imposant gebouw. Alles, maar dan ook alles is versierd, verguld of gekruld. De prachtigste glas in lood ramen zitten in groteske muren. Als je in het middenstuk omhoog kijkt wordt je bijna draaierig. In de kerk is ook een astronomische klok te vinden en een hoek van de kerk is gewijd aan de helden van York, die tijdens de diverse oorlogen gesneuveld zijn. Hun namen staan genoteerd in een werkelijk gigantisch boek

We reizen verder en bezoeken vanochtend Burghley House, een prachtig barok landhuis bij Stamford. We bekijken de uitmuntende kunstcollectie en de Heaven and Hell-kamers. Burghley House is een groot 16de-eeuws Engels landhuis dat vlakbij Stamford ligt.

Vanmorgen zijn we Cambridge in geweest, een echte studentenstad, veel oude gebouwen, highschools en university's. Voor we vertrekken uit Cambridge rijden we nog langs wat hoogtepunten. Hierna vertrekken we richting Brighton aan de zuidkust, voor onze laatste overnachting alvorens we via Calais naar Breda afreizen