WELCOME TAE AULD REEKIE
Hi Fellows
Nu ben ik dan eindelijk in Schotland
De eerste rondrit ging richtinghet noordelijke deel van de Cotswolds. Direct na het ontbijt zijn wij op pad gegaan. Rijdend richting Broadway kwamen wij eerst door Stow-on-the-Wold en Moreton-in-Marsh, twee leuke plaatsjes met allebei een marktplein met leuke winkelpandjes.
De weg naar Broadway was geweldig. Broadway ligt beduidend lager dan Stow-on-the Wold en Moreton-in-Marsh en dat betekent dat we hier en daar een hoogte van zo'n 12% moesten overbruggen. Het uitzicht was hier en daar dan ook adembenemend mooi .....
Broadway hebb ik bij de Tearoom - heerlijk koffie gedronken met scones, clotted cream en jam.
Stratford-upon-Avon was het laatste stadje van onze verkenningtocht. Eigenlijk behoort het net niet meer tot de Cotswolds.
Startford-upon-Avon staat het geboortehuis van William Shakespeare, die hier in 1564 is geboren. Naast het geboortehuis staat een museum dat aan Shakespeare is gewijd.
Op onze laatste dag van ons verblijf in de Cotswolds hebben wij een leuke tocht gemaakt ten zuidwesten van Bourton-on-the-Water typisch Cotswoldsdorpje: Bourton-on-the-Water. De typische huizen zijn in geel kalksteen opgetrokken. Onze route ging eerst richting Northleach, waar de kerk in de steigers stond en er dus niet veel te zien was, daarna langs Painswick, Coates, Cirencester, Bibury om uiteindelijk in het romantische Burford uit te komen. Vlakbij Coates - ergens op een afgelegen en moeilijk te vinden plek - ligt de oorsprong van de rivier de Theems. In het jaar 1.700 werd hier een drie kilometer lange tunnel gebouwd die de Theems met de rivier de Severn moest verbinden. Vlakbij Coates.
Door Burford loopt de High Street, die steil tegen de heuvel is gebouwd. Ik kon mijn hart ophalen met de vele antiekwinkeltjes, kadowinkeltjes, tearooms in de oude uit de 14e en 15e eeuw daterende pandjes. Omdat het vandaag veel kouder was dan gisteren had ik echt zin iets warms en ik heb dan ook heerlijk in één van de tearooms theegedronken met scones en clotted cream.
Lager in het dal, aan het eind van deze High Street, kom je over een middeleeuwse brug die over de rivier de Windrush is gebouwd. Deze brug is zó smal, dat er maar één auto tegelijk overheen kan. Leuk om te zien.
Het noorden van Wales wordt voor een belangrijk deel ingenomen door het Snowdonia National Park, genoemd naar de hoogste berg van Wales, de Mount Snowdon (1 085 m). Het is een schitterend natuurgebied met woeste berghellingen, snelstromende riviertjes, heldere bergmeren en watervallen We bezoeken het bijzondere (Caer-yn-Arfon) Caernarfon Castle, waar een tentoonstelling te zien is over de prinsen van Wales. Bepaald werd dat de eerstgeboren zoon van elke Britse koning of koningin deze titel mag dragen; een traditie die nog steeds geldt. . Dit kasteel was heel wat imposanter dan ik had gedacht
Vervolgens rijden we is dwars door de bergen, een prachtig landschapen de schitterende natuur van Noord-Wales naar Betws-y-Coed, een van de meest toeristische plaatsjes van Wales. Ook vond ik hier een pub met heerlijk eten. Cottage pie
Na ons bezoek aan dit typisch Welshe plaatsje rijden we verder naar het ommuurde stadje Chester, bekend om zijn middeleeuwse winkelgalerijen, de Rows. In de winkelstraat Eastgate Street zien we mooie vakwerkhuizen. (ca. 360 km
Chester
Na ons bezoek aan dit typisch Welshe plaatsje rijden we verder naar het ommuurde stadje Chester, bekend om zijn middeleeuwse winkelgalerijen, de Rows. In de winkelstraat Eastgate Street zien we mooie vakwerkhuizen.
Lake District
De talrijke meren in het beschermde natuurgebied van het schitterende Lake District worden omzoomd door groene heuvels, waarop honderden schapen grazen. Je komt het Lake District niet uit zonder een boottocht te maken op een van de idyllische meren. Wij scheepten in bij Bowness-on-the-Lake voor een tocht op Windermere Lake. In een plezierboot vol Britten glijdt je over het meer-tussen-de-groene-heuvels. Geen geschreeuw, geen harde muziek aan boord.
Hadrian's wall wandeling
Na een stevig Engels ontbijt ( gebakken spek enei, gebakken brood, (baked tomato beans),witte bonen in tomatensaus,sausages, gebakkenchampignons en gebakken gebakken tomaat, ga ik wandelen met vol goede moed de eerste kilometers. De wandelkaart gaf de indruk dat we op dit parcours vrij veel op de rijweg zouden lopen. Niets is minder waar. Het pad loopt niet op de rijweg maar een eindje er vandaan. Het is er rustig wandelen als je een beetje uitkijkt om niet in de keutels van de vele schapen te trappen. Op onze weg nemen we nog even een kijkje bij Inveraray Castle, een echte blikvanger. Aan de overkant van de Solway zien we Schotland, aan onze rechterkant de prachtige heuvels/bergen van het Lake District. Zoals aangekondigd is hier nog geen spoor van de muur te zien We lopen voorbij Port Carlisle, ooit de haven van de gelijknamige stad maar er wel een
eind vandaan. De restanten van het fort en de muur heb ik dan ook vlug gezien, ondanks de boeiende geschiedenis die aan Hadrians Wall is verbonden Na een toch iets verkwikkende douche strompel ik naar de pub in Glasgow voor een dikke steak.
Na een stevige Schotse ontbijt ga ik de Stirling Castle dus in Schotse stijl bezoeken. Een prachtig kasteel! Geweldig uitzicht!! Respect voor de bouwers van dit kasteel op die rotswanden. Daarna een wandeling door Stirling gemaakt via the Church of the Holy Rude, the Old Town Jail en de oude stadsmuur naar Stirling Old Bridge. Ik heb genoten van de zon, en van het uitzicht
Edinburgh
De hoofdstad van Schotland. Vanwege de enorme rijkdom aan cultuur en de ligging op zeven heuvels wordt Edinburgh wel het ‘Athene van het Noorden' genoemd. Het Edinburgh Castle domineert de stad vanaf een van deze heuvels. Vandaag heb ik de hele dag door Edinburgh gelopen. Edinburgh is erg mooi. Met name het centrum van de stad, met Old Town en New Town. Het oudste deel van de stad is nog van de 11e eeuw. Bovenop een oude vulkaan staat Edinburgh Castle en binnen deze muren staat een klein kapelletje uit die tijd. Het kasteel is nog zeer goed in tact en er zijn verschillende kleinere musea in ondergebracht. Ook de uitzichten over de stad zijn zeer mooi. De 'new Town' refereert aan de 18de/19de eeuw. Het is heel mooi om in Princess Street te lopen, met een adembenemend uitzicht op Old Town en Edinburgh Castle. Tussen Victoria Street en Grassmarket zit een leuk frans restaurantje op de West Bow waar ik lekker gegeten heb. Nadat ik hier een bezoek aan gebracht had ben ik de Royal Mile afgelopen. de straten die vanaf het kasteel naar Holyrood Palace door de oude stad, samen bijna één mijl lang (1,6 km). Ik begin bovenaan bij het plein voor het kasteel en bezoek als eerste de Outlook Tower waar in de 19e eeuw een camera obscura werd geplaatst. Vanaf de top heb je een mooi uitzicht over de stad. Langs de Royal Mile liggen vele bezienswaardige gebouwen zoals de High Kirk of St. Giles waar John Knox de Schotse reformatie startte. De glas-in-lood schilderingen in deze kerk zijn erg helder en beroemd. Tussen de steegjes door zie ik af en toe ook het 200 meter hoge Scott monument als gedenkteken voor deze bekende Schotse schrijver Een andere bezienswaardigheid is de Tron Kirk waarin opgravingen te zien zijn van een steegje en fundamenten uit de 17e en 18e eeuw. Verderop in de straat kun je het John Knox house bezichtigen, dat is het huis in de steigers. Het is maar de vraag of hij hier echt gewoond heeft. Het huis aan de linkerkant schijnt het oudst bewaard gebleven huis van Edinburgh te zijn uit de 16e eeuw, Moubray House. Het is echter gesloten voor het publiek. Nog een eind verder bezoek ik het Huntly House dat gratis te bezoeken is en waar we een goed idee krijgen van een 17e eeuws huis van een redelijk welvarend iemand. Zo ben ik heel wat uurtjes zoet voordat ik uiteindelijk bij het nieuwe Schotse parlement ben aankomen en nog iets verder Holyrood Palace dat nu gesloten is. Hier verblijft de koningin wanneer zij Edinburgh bezoekt. Maar leuke huisjes en plekken genoeg langs deze 1½ km door het hartje van de oude stad. We lezen trouwens in de krant dat het tientallen miljoenen kostende parlementsgebouw nogal wat gebreken vertoont. Maar zelfs dit nieuwe en moderne gebouw past prima bij de rest van Edinburgh. Op weg naar het hotel loop ik nog even langs het National Museum en het Royal Museum of Scotland, een immens gebouw waar je wel een paar dagen voor kunt uittrekken. ik slenter door een paar zalen. ik heb vandaag al zoveel gelopen en gezien en zit ik al aardig vol met indrukken. Er kan niet veel meer bij. Ik ben ook best wel moe wanneer ik weer in het hotel ben aangekomen. Gelukkig gaan ik morgen voornamelijk met de bus. Nu eerst even uitpuffen! en helaas dit keer geen footo's, en juist hier in Edinburgh was het zo'n fotogenieke momenten, vergeet ik danook nogmijn camera !!
Nou tot ut Vollegende beriegske,
Danny.!!!
STONEHENGE ROCKS
Fellows,
Nou hier dan mijn eerste reisverslag vanuit het zonnige maar vooral warme Bristol
Nadat ik mijn pa & ome Jan op het station gedag had gezegd ging het avontuur echt beginnen.
Na een rustig ritje (uurtje of 3 tot Calais,. Om 14.00 uur Engelse tijd komen we in Dover aan. nu wordt het links rijden. In het begin is het een beetje vreemd. We gaan richting Brighton on Sea. De weg er naar toe gaat niet snel. Je komt door allerlei dorpjes, aangekomen in ons hotel, de koffer neergepleurd en linea recta naar de Chinees en toen naar de pub Ik koos voor 'Prince Albert'. Een goede keuze want de muziek was perfect. Het bier trouwens ook!
Salisbury
Het middeleeuwse Salisbury wordt gedomineerd door de kathedraal. We bewonderen de hoge toren (123 meter) van dit voorbeeld van vroeg-Engelse gotiek. We overnachten in de omgeving van Bristol. Lekker weer vandaag. Salisbury is een pictoresque plaatsje met mooie gevels en een interessante kathedraal. De stad als geheel deed liefelijk aan, lekker oud. Precies in het verlengde van de lijn die Stonehenge verbindt met Old Sarum ligt de kathedraal van Salisbury. De kathedraal was enorm van formaat en er lag een groot grasveld om heen. Helaas stond wel een deel in de steigers, maar ja, toch supermooi!
Deze kathedraal is al 750 jaar een bedevaartsoord en wordt genoemd als een van de heiligste plaatsen in Engeland, wat dat dan ook moge voorstellen. In Salisbury bezoeken we de grote kathedraal waar we onder andere de oudste nog werkende klok zien uit 1386 of iets eerder. De halfbroer van Richard Leeuwenhart ligt hier begraven. Ik ben onder de indruk van de blauwe glas-in-lood ramen, die nog niet zo heel oud zijn. De kathedraal voelt voor mij niet heilig, maar wel krachtig, levendig en ook 'zakelijk'. Salisbury is een prettige plaats om te vertoeven. Hierna reizen we naar het mysterieuze, 5000 jaar oude Stonehenge De stenen lijken kleiner dan ik me altijd voorgesteld had. Het blijven een paar stenen maar toch vind ik Stonehenge erg indrukwekkend alleen al als je beseft hoelang dit er al staat en als je bedenkt van hoever ze de gigantisch (zware) stenen toen hebben gehaald. .
P.S: Ik heb nu nog geen foto's kunnen plaatsen, vreemde computers very very English....(kennenlijk kennen deze computers geen bureaublad) En heb natuulijk weer 'ns geen verstand ervan hoe dit allemaal werkt hahaha!
Bye Bye, Tot de volgende bericht
Danny
Morgen is het zo ver!
OI Fellows,
Het gaat nu toch echt gebeuren! Morgen ochtend vertrek ik vroeg met de auto naar Breda, om vanaf daar mijn grote avontuur te beginnen.... op naar Groot Brittannië. ik vertrek met de Bus vanuit BredaVia Calais naar Brighton. Voordat ik vertrek wil ik jullie nog even bedanken voor de lieve berichtjes,
Vandaag begon gewoon heel rustig. Al het laatste spul gepakt, Mijn spulletjes staan al helemaal klaar, m'n koffer is dicht ik kan er tegen aan. Ik ben nu wel een beetje zenuwachtig, maar heb nog niet het idee dat ik weg ga. Maar ik heb er super veel zin in.
Tot het volgende reisverslag vanuit Groot Brittannië.
Great Brittain Here I Come!!
Oi ! Fellows,
Om de tijd wat te doden, heb ikeven een computer opgezocht om een eerste nieuw berichtje achter te laten op m'n weblog. Binnenkort heb ik het er weer goed voorstaan want..................... ik ga alweer heerlijk op avontuur door Groot Brittannië (Engeland, Wales en Schotland)
Ik had Bij Djoser eigenlijk een Peloponessos (Griekenland) rondreisje geboekt, maar die werd door te weinig deelname afgeblazen. Na heel internet af gezocht te hebben, heb ik een ander wereld reisje gevonden. Natuurlijk zal ik jullie via mijn reisdagboek weer een beetje op de hoogte houden van mijn doen en laten daar.
Nou nog even als de tijd mij dat toelaat zal ik jullie weer bestoken met mijn reisverslagen
Tierra del Viento
Beste reismee-volgers,
Ik ben alweer Thuis..!
Buenos Aíres (Mekka van de tango) stad van het leven, stad van de tango, zeggen ze en dit is waar ook! Buenos Aires is echt een geweldige stad, een stad naar mijn hart kan ik wel zeggen! We hebben hier genoten van de gezelligheid! Er is echt 24 uur per dag leven op straat. Er zijn zoveel bars en clubs De eerste dag wat rondgestruind Eten is hier voortreffelijk. Heel veel vlees voor heel weinig. Bife de chorizo, T-bone Steak. Heerlijk gewoon. ben naar de wijk La Boca geweest. Een kleurrijke wijk. Huizen in pastelkleuren blauw,geel, roze, rood en groen. Deze wijk waarvan de naam verwijst naar de monding (boca) van de rivier Riachuelo zou dé volkswijk van Buenos Aires moeten zijn, bakermat van de tango en thuisbasis van de Boca Juniors Overal vind je artiesten (schilders met hun koopwaar) en mensen die de Tango dansen. Het ziet er inderdaad allemaal prachtig en kleurrijk uit, het is echter duidelijk te zien dat niemand danst voor zijn plezier, maar puur voor het geld
Ik Ben vrijdadagravond weer thuisgekomen van mijn reis door Chili en Argentinië. De reis is uitstekend verlopen in 1 woord: 'schitterend' Het is moeilijk om een zo indrukwekkende reis samen te vatten in een eindconclusie. Of misschien heb ik hem met dat zinnetje al wel samengevat.
Het lijkt me duidelijk dat dit een reis is voor natuurliefhebbers die er graag zelf op uit gaan om die natuur te ervaren, te proeven, er deel van uit te maken. Wat dat betreft heeft deze reis genoeg mogelijkheden. De meest indrukwekkende periode van de reis waren globaal de twee middelste weken waarin je in het echte Patagonië verblijft en je de meeste wandelingen kunt maken. Van mij mag men daar zelfs best wat langer blijven. Een dag extra in Torres bijvoorbeeld.
Wat de accomodaties betreft kan ik een hele dikke voldoende geven, die waren gewoon goed. Een nacht is wat minder comfortabel omdat je in een Refugio overnacht maar ook dat is goed te doen. Voor de rest hebben we geen slechte hotels gehad.
Ook over het vervoer eigenlijk niets te klagen. Daar waar gekozen was voor openbaar vervoer waren het goede bussen met gereserveerde plaatsen. Alleen de rit Calafate-El Chaltén v.v. kende bussen van mindere kwaliteit maar nog altijd goed uit te houden. 29dagen geleden begon ik aan de reis van mijn leven, 4 weken weg uit Nederland op zoek naar het avontuur door Patagonië Het is eigenlijk niet in woorden uit te drukken hoe het voelt om zoveel verschillende landen te bezoeken, culturen te ervaren en mensen te ontmoeten. 3keer de grens over gegaan, hebben gereisd met alle mogelijke vervoersmiddelen, geslapen in meer dan 30 verschillende bedden, kilometers en kilometers gelopen, de meest geweldige natuurverschijnselen bewonderd, gekeuveld met mensen vanuit alle hoeken van de wereld Het was een achtbaan van impressiesen avontuur waar ik niet uit wilden stappen. Wat een geweldige rit! Muy muchos Buenos experiencias
Voor mij was Patagonië altijd een droomwens en het gevaar bestaat dan dat je verwachtingen veel te hoog zijn en het dus tegenvalt. Niets is minder waar. Patagonië heeft mijn verwachtingen zelfs overtroffen. Dit moet haast wel een van de mooiste gebieden ter wereld zijn.
Voor elke natuurliefhebber is dit niet eens een aanrader. Dit is een absolute must!
De komende dagen zal ik er nog wat foto's van de vakantie plaatsen (inmiddels gedaan). Deze moet ik eerst nog even wat uitzoeken. Als jullie die nog willen zien, dan moeten jullie de weblog dus nog even blijven volgen. Dit kan nog wel effe duren
.Voorlopig zullen er geen berichten meer op komen, maar wees geduldig en tot de volgende reis!over 97 dagen ga ik alweer op reis en welnaar Pelopponessos 'het schiereiland van Griekenland' Ik ben er erg benieuwd naar!! En heb er weer zin in...!
Ook dank voor de vele fijne wensen, die ik heb mogen ontvangen...!!
El Fin Del Mundo
Hola Hombres
Incalafate met een bootje langs de Viedma-gletsjer, krijg je al een goed beeld van hoe hoog de ijsmuur is. Nog beter was een trekking over de gletsjer in een groepje onder begeleiding van twee gidsen (uiteraard wel op het wat minder bewegende gedeelte). Daarvoor krijg je eerst speciale puntige ijsschoenen ondergebonden. Lopen op zo´n gletsjer is werkelijk een bijzondere ervaring. Erg apart is ook de blauwe kleur van het ijs. Het is een optische illusie aangezien het ijs de kleur van de lucht weerspiegelt: van dichtbij is het gewoon wit. De trekking werd afgesloten met een Whisky 'On The Rocks', waarbij het benodigde ijs ter plekke voor je uit de gletsjer werd gehakt. De gletsjer zelf is erg bijzonder om te zien en bijna elke stap levert wel een nieuwe foto op. Ik heb nog nooit de natuur zo groots ervaren als hier,...zo geweldig!
Van Calafate naar El Chaltén mochten we weer een prachtige lange busrit genieten van het eindeloze landschap op de Ruta 40, over een deels geasfalteerde wegen, over de Patagonische steppes langs de grote gletsjermeren...! In de avond toen de zon onderging begon iedereen naar zijn camera te grijpen, om dit prachtig plaatje vast te leggen. De buschauffeur was blijkbaar ook onder de indruk want hij stopte aan de kant zodat iedereen een foto kon nemen. Stonden we daar als Japanners op een rijtje foto's te schieten. Maar het resultaat mag er zijn, zie maar op de foto's van de bizar gevormde wolken die zich mengen met 'het avondrood op de Ruta Cuarenta'-> (El Nocturno Rojo En La Ruta Cuarenta)..!
El Chalten is een tof stadje bij de ingang van het Parque Nacional de Los Glaciares, aan de voet van het Andes-gebergte, waar de beroemde Cerro Torre ( 3100 m ) en Cerro Fitzroy (3405 m) de horizon bepalen. Steil torenen ze uit boven de rest van de omgeving. Het pittoreske dorpje El Chaltén, is de uitvalsbasis voor het Fitzroy gebergte en de Viedma Gletsjer. Verder is dit bij uitstek het leefgebied van de Andes-condor die je boven je hoofd kunt zien zweven. Deze grootste vogel op het vaste continent kan wel een vleugelwijdte bereiken van drie meter.
'S ochtends vroeg een lange maar prachtige busrit vanuit El Chaltén over merendeels onverharde weg door het land van de Argentijnse 'Gaucho's' naar Chili. De tocht voert langs diverse geïsoleerde en soms verlaten estancias, de zo kenmerkende schapenboerderijen van Patagonië. Ik arriveer in de loop van de middag in Puerto Natales.
Puerto Natales is de toegangspoort tot het wereldberoemde Torres del Paine. Een groot nationaal park in zuid Patagonie. Het is een uitgestrekt berggebied, vooral bekend om de 3 torens (Torres). De kern van deze spitse toppen bestaat uit graniet, gestold lava. En hier maak ik een pittige maar geweldige tweedaagse trek, dat mij naar het Lago Pehoe en Lago Grey voert.
De eerste dag namen we de bus tot in het park waarna een catamaran ons tot aan het begin van onze tocht bracht. Als we uit het busje stappen, wil ik er eigenlijk meteen weer in. Er staat een ontzettend harde wind en het is er erg koud. De wind snijdt in je oren. Ik moet zelfs mijn handschoenen, petje en sjaal te voorschijn halen. Na de overtocht met de catamaran beginnen we te lopen. Het eerste stuk gaat door een dichtbegroeid bos en bijna elke meter struikelend over de boomwortels ploeterden we ons een weg naar boven. Na twee uur lopen komen we het bos uit en staan we aan de rand van het meer, Lago Pehoe. Even relaxen, van het uitzicht genieten in de zon op deze mooie plek, het prachtige blauwe Lago Pehoe, magnifiek gelegen tussen de bergen. In de verte is gletsjer Grey al te zien, het lijkt alsof we niet ver meer hoeven te lopen, maar naarmate de tijd verstrijkt, lijkt het er niet op dat we dichterbij komen. Op een gegeven moment gaan we zelfs het bos weer in, en zien niets meer van het meer. Maar uiteindelijk komen we toch een bordje tegen met daarop 'Nog 20 min. naar Refugio Grey'. Uitgeput komen we aan in onze refugio. De refugio waar we overnachten ligt prachtig. Midden op een eiland in Lake Pehoe. Via een loopbrug bereiken we de refugio. Voor het diner maken we een korte wandeling naar een uitzichtspunt op de Cuernos. Het uitzicht blijft magnifiekmaar het er erg winderig!!
Na een welverdiende nachtrust beginnen we aan onze tweede tocht door een mooi landschap. Brede valleien met rode zuring en flinke bergen aan de rand.
Als namiddag wandelingetje legden we dan nog een goede 15 km bergop af, recht de vallei van gletsjer Grey in. Bij het ochtendgloren trokken we nog een fractie verder naar een uitzichtspunt. Vandaaruit konden we niet alleen de gletsjer bewonderen maar ook de achterliggende ijsvlaktes.
Vanavond zitten we in een echt backpackershostel. Vol met jonge mensen en drukker dan wat we tot nu toe hebben gehad
Twee dagen lang fanatiek gewandeld, en genoten van mooie uitzichten, Deze trektocht was zeker een van de mooiste stukken van mijn reis tot hiertoe, is rust en een pintje wel op z'n plaats
Ushuaia is de meest zuidelijkstee stad op onze aardbol. (ook wel ´el fin del mundo´ oftewel ´het einde van de wereld´ genaamd). Ushuaia, is betoverend mooi. Het ligt helemaal op het einde van Vuurland (Tierra del Fuego) in Patagonie (Argentinie). Het is de perfecte plaats om uit te zetten voor wonderbaarlijke 'sightseeing trips' op het water van het Beaglekanaal die Antarctica bereiken niet zo ver weg.
Na een lange, maar bijzondere en prachtige reisdag komen we gisteravond laat in de avond aan in Ushuaia. Ushuaia is de meest zuidelijke stad ter wereld, gelegen op ‘Tierra del Fuego' (Vuurland). Ushuaia is dé vertrekplaats voor een reisje naar de zuidpool
Na een busreis van 30 uur (!) (ik vroeg me al of we niet in aanmerking komen voor een notering in het guiness book of records als langstzittende buszitters...). De oorzaak van die lange busrit is vooral te danken aan de door Argentijnen geliefde woorden: ´mas or menos´ (wat betekent ´ongeveer´). Dus als je om20:00 uur zou aankomen, mas or menos betekende dat in ons geval 22:30. Na de check-in in het hostel zijn we toch maar wat gaan eten samen met Kevin en waarmee we ook hebben gereisd. samen delen we de kamer verder met Lee en Marcus. Dat is wel even wennen met die kerels op de kamer, ´s. Ook al hoeven we ons over deze kerels geen zorgen te maken: Kevin is een aardige gast uitIerland die steeds zijn wekker zet om iets te doen maar vervolgens zijn bed niet uit komt. Lee komt uit Schotland, rookt heel veel shag, drinkt veel alcohol, blijft soms 48 uur wakker en als hij energie heeft gaat hij stukken fietsen. Meestal samen met Marcus uit Zwitserland, die ook houdt van shag en alcohol en het koken van spaghetti in het Nationaal park. Jullie horen het interessante mensen op onze kamer. Als laatste is er nog Johanna, uit Oostenrijk, zij is niet de meest spontane persoon.
Om mijn tijd wat nuttiger in te vullen dan m'n kamergenoten heb ik voor zondag (Morgen) een boot excursie over De beagle channel geboekt.
Daarnaast heb ik ook nog de vroegere gevangenis bezocht, nu is het een museum met Veel zeemansverhalen over Kaap Hoorn en de vele vergane schepen, maquettes van allerlei boten en vooral veel aandacht voor Antartica, ze hebben oa aandacht voor de vroegere BELGICA expedities van Adrian De Gerlache.
Tussen de rare vogels in de woestijn
hallo jongens en meisjes
Puerto Madryn is dé uitvalsbasis voor het bezoeken van het wereldberoemde natuurreservaat 'Peninsula Valdes'. Sinds 1999 staat het Peninsula op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Het schiereiland heeft de vorm van een paddestoel en is bekend vanwege zijn vele zoogdieren zoals orka's, zeeleeuwen, walvissen, zeeolifanten en Magelhaen-Pinguins. Peninsula Valdes is een must voor elke natuurliefhebber en dé plaats waar je walvissen kunt spotten in Argentinie... maar nu is het helaas buiten het walvisseizoen....!!
's Ochtends vroeg, met nog wat Quilmes (Argentijns bier) in m'n aderen, staan we klaar voor vertrek.en na een heel goed ontbijt, zijn we om ongeveer half tien vertrokken naar Punta Tombo. Rond elf uur kwamen we bij Punta Tombo aan. De zon schijnt heerlijk met een hele prettige temperatuur, een goede dag om de grootste kolonie Magelhaen-Pinguins buiten Antartica te gaan spotten. Hetwas in eenwoord prachtig: we hebben er allemaal genoten van de duizenden pinguins waarwe vrij konden tussen lopen. Ik had voorgesteld een zwart en wit van pinguins aan te treffen op grote ijsschotsen en tussen de sneeuw. Dit is niet het geval. Het is een vreemd gezicht om duizenden pinguins in een woestijnachtig landschap te zien terwijl er geen ijsblokje te vinden is. Overal om je heen zie je gaten in de grond, de nesten. Andere pinguïns kiezen een plekje onder de struiken. Het gebied waar je mag lopen is afgebakend met een simpel touwtje maar de pinguïns zitten echt tot aan de rand van die afbakening. Je ziet ze dus van heel dichtbij. Ze trekken zich ook niets aan van al die mensen. Alleen als je al te dichtbij komt, zeker als ze jongen hebben, dan laten ze wat van zich horen of dreigen ze te pikken. Als je dus gewoon ergens gaat staan wachten dan komen de pinguïns vanzelf voorbij waggelen. Soms komen ze echt op dertig á veertig centimeter voor je langs. Geweldig gewoon, om deze Pinguïns van zo dichtbij te aanschouwen, zo sloom en traag ze er op land uitzien met dat koddige loopje, en zo snel gaan ze in het water. Omdat het aan de kust ondiep is kon je de pinguïns daar schitterend zien zwemmen onder water, als een speer gaan ze. Het blijven vreemde, grappige dieren om te zien.
Na Puerto Madryn te hebben beleefd, maakte ik mij klaar voor de busreis richting Calafate, om daar de gletsjers te zien. Het is 7 uur in de ochtend als we in Calafate aankomen. We hebben een busrit van 15 uur achter de rug en deze vorm van transport begint al aardig te wennen.
El Calafate zelf is een gehucht met een straatje vol toeristenwinkkeltjes etc. en her en der gebouwde hotels en restaurants. De omgeving is des te interessanter. Allereerst de Perito Moreno Gletsjer bezocht, de grootste ijsmassa op het zuidelijk halfrond buiten Antarctica, die bovendien ook nog in beweging is. Na anderhalf uur rijden zien we hem al in de verte. Als we over de platforms voor de gletsjer lopen kunnen we het bijna niet bevatten. Wat een gigantisch ding! Een lange muur van ijs met erachter een ijsveld zover we kunnen kijken. De gletsjer is 60 meter hoog en 5 kilometer breed. Stukken van 16 meter vielen door de hitte van de zon naar beneden het water in met bulderend geluid. Per dag schuift de 60 km lange ijsmassa zo´n 1 meter op. Het is echt machtig om te zien en te horen hoe gigantische stukken ijs van de glacier afbreken en in het water storten. Het geluid is te vergelijken met dat van onweer. Je hoort de ijsmassa constant kraken maar je moet wel behoorlijk wat geduld hebben voordat je een echt groot stuk te water ziet gaan. Ook al sta je ervoor, je kunt moeilijk inschatten hoe groot het is. Het ijs steekt iets van 30 meter uit boven het wateroppervlak.
Na er naar gekeken te hebben was het tijd voor wat avontuurlijkers. Met een bootje langs de gletsjer, en ijsrotsen in het Argentino meer krijg je al een goed beeld van hoe hoog de ijsmuur is.
De dag erna een andere spectaculaire excursie gemaakt: een boottocht naar de grootste gletsjer ter wereld, de Upsala-Gletsjer. Over het Lago Argentino varen we naar de wand van de Upsala Gletsjer, en die is eveneens net zo spectaculair als de Perito Moreno. Tijdens deze boottocht passeer je prachtige bergen, over turquoise kleurige meren en schitterende ijsblokken die van de gletsjer zijn afgevallen en soms wel vijf tot zes keer zo groot zijn als de boot. Ze hebben allerlei surrealistische vormen en zijn in de zon prachtig blauw. Je waant je op de ijsvlaktes van Antarctica....zó prachtig. Deze 2 dagen zijn toch wel één van de hoogtepunten van mijn reis...! Net zoals door de jaren heen heb ik genoten van de Iguaçu watervallen in Brazilië, de Inca trail en de Machu Pichu in Perú, de zonsopgang op de Bromo, en de Borobodur in Java, de Maya Ruïnes van Chitzen Itzá in Mexico, de Angkhor Wat In Cambodja en de Chinese Muur, etc....ik kon er urenlang van genieten..!
en nu ben ik In El Chalten beland bij een prachtige uitzicht over de Fitzroy Mountains,..om hier over de Viedma-gletsjer te gaan wandelen en klimmen, dat beloofd wat morgen.
sorry dit keer geen nieuwe fotos, deze computer hier in dit kleine gehuchtje is niet zo capabel genoeg om al die fotos te uploaden...ik beloof je de volgende keer erop te zetten zodat jullie mee kunnen genieten van mijn prachtige ervaring
Tot mijn volgende krabbel..
Danieto
Por La Ruta Cuarenta
hallo jongens en meisjes,
Allereerst wil ik Wilko feliciteren met je30e verjaardag en ook Roland met je 31e verjaardag, maak er een sjoene daag vaan en de ierste Quilmes drink iech op uuch!!
Na twee dagen in De prachtigeHoofdstad van de chocolade te hebben doorgebracht gingen we verder naar Esquel voor een nachtje en vervolgens door naar Puerto Madryn. Het is een 1000 km lange tocht door de woestenij en uitgestrektheid van de Argentijnse pampa. We vervolgde de beroemde 'Ruta Cuarenta' (RN 40), langs het Andesgebergte tot aan ons eindpunt Esquel.
De 'Ruta 40' (RN40) is de langste en meeste spectaculaire weg van Argentinië. De weg begint in het zuiden bij Cabo Virgenes (Santa Cruz) en eindigt in Quiaca (Jujuy) in het noorden over een afstand van meer dan 4900km! Deze route in Argentinië is net zo beroemd als de route 66 in Noord Amerika
De weg is volledig geplaveid, maar in eerste instantie wel behoorlijk bochtig, en loopt langs ravijnen en valleien. Een spectaculaire tocht, waarbij je volop kunt genieten. Je ziet echt het ongerepte Argentinië, Hoge Andestoppen, eindeloze zandwegen, steppes, nationale parken, noem het maar op...avontuurlijk en mooi!....uiteinelijk aangekomen in Puerto Madryn!
en morgen maak ik een dag excursie naar Punta Tombo 'het land ter pinquins'