hallo jongens en meisjes

Puerto Madryn is dé uitvalsbasis voor het bezoeken van het wereldberoemde natuurreservaat 'Peninsula Valdes'. Sinds 1999 staat het Peninsula op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Het schiereiland heeft de vorm van een paddestoel en is bekend vanwege zijn vele zoogdieren zoals orka's, zeeleeuwen, walvissen, zeeolifanten en Magelhaen-Pinguins. Peninsula Valdes is een must voor elke natuurliefhebber en dé plaats waar je walvissen kunt spotten in Argentinie... maar nu is het helaas buiten het walvisseizoen....!!

's Ochtends vroeg, met nog wat Quilmes (Argentijns bier) in m'n aderen, staan we klaar voor vertrek.en na een heel goed ontbijt, zijn we om ongeveer half tien vertrokken naar Punta Tombo. Rond elf uur kwamen we bij Punta Tombo aan. De zon schijnt heerlijk met een hele prettige temperatuur, een goede dag om de grootste kolonie Magelhaen-Pinguins buiten Antartica te gaan spotten. Hetwas in eenwoord prachtig: we hebben er allemaal genoten van de duizenden pinguins waarwe vrij konden tussen lopen. Ik had voorgesteld een zwart en wit van pinguins aan te treffen op grote ijsschotsen en tussen de sneeuw. Dit is niet het geval. Het is een vreemd gezicht om duizenden pinguins in een woestijnachtig landschap te zien terwijl er geen ijsblokje te vinden is. Overal om je heen zie je gaten in de grond, de nesten. Andere pinguïns kiezen een plekje onder de struiken. Het gebied waar je mag lopen is afgebakend met een simpel touwtje maar de pinguïns zitten echt tot aan de rand van die afbakening. Je ziet ze dus van heel dichtbij. Ze trekken zich ook niets aan van al die mensen. Alleen als je al te dichtbij komt, zeker als ze jongen hebben, dan laten ze wat van zich horen of dreigen ze te pikken. Als je dus gewoon ergens gaat staan wachten dan komen de pinguïns vanzelf voorbij waggelen. Soms komen ze echt op dertig á veertig centimeter voor je langs. Geweldig gewoon, om deze Pinguïns van zo dichtbij te aanschouwen, zo sloom en traag ze er op land uitzien met dat koddige loopje, en zo snel gaan ze in het water. Omdat het aan de kust ondiep is kon je de pinguïns daar schitterend zien zwemmen onder water, als een speer gaan ze. Het blijven vreemde, grappige dieren om te zien.

Na Puerto Madryn te hebben beleefd, maakte ik mij klaar voor de busreis richting Calafate, om daar de gletsjers te zien. Het is 7 uur in de ochtend als we in Calafate aankomen. We hebben een busrit van 15 uur achter de rug en deze vorm van transport begint al aardig te wennen.

El Calafate zelf is een gehucht met een straatje vol toeristenwinkkeltjes etc. en her en der gebouwde hotels en restaurants. De omgeving is des te interessanter. Allereerst de Perito Moreno Gletsjer bezocht, de grootste ijsmassa op het zuidelijk halfrond buiten Antarctica, die bovendien ook nog in beweging is. Na anderhalf uur rijden zien we hem al in de verte. Als we over de platforms voor de gletsjer lopen kunnen we het bijna niet bevatten. Wat een gigantisch ding! Een lange muur van ijs met erachter een ijsveld zover we kunnen kijken. De gletsjer is 60 meter hoog en 5 kilometer breed. Stukken van 16 meter vielen door de hitte van de zon naar beneden het water in met bulderend geluid. Per dag schuift de 60 km lange ijsmassa zo´n 1 meter op. Het is echt machtig om te zien en te horen hoe gigantische stukken ijs van de glacier afbreken en in het water storten. Het geluid is te vergelijken met dat van onweer. Je hoort de ijsmassa constant kraken maar je moet wel behoorlijk wat geduld hebben voordat je een echt groot stuk te water ziet gaan. Ook al sta je ervoor, je kunt moeilijk inschatten hoe groot het is. Het ijs steekt iets van 30 meter uit boven het wateroppervlak.

Na er naar gekeken te hebben was het tijd voor wat avontuurlijkers. Met een bootje langs de gletsjer, en ijsrotsen in het Argentino meer krijg je al een goed beeld van hoe hoog de ijsmuur is.

De dag erna een andere spectaculaire excursie gemaakt: een boottocht naar de grootste gletsjer ter wereld, de Upsala-Gletsjer. Over het Lago Argentino varen we naar de wand van de Upsala Gletsjer, en die is eveneens net zo spectaculair als de Perito Moreno. Tijdens deze boottocht passeer je prachtige bergen, over turquoise kleurige meren en schitterende ijsblokken die van de gletsjer zijn afgevallen en soms wel vijf tot zes keer zo groot zijn als de boot. Ze hebben allerlei surrealistische vormen en zijn in de zon prachtig blauw. Je waant je op de ijsvlaktes van Antarctica....zó prachtig. Deze 2 dagen zijn toch wel één van de hoogtepunten van mijn reis...! Net zoals door de jaren heen heb ik genoten van de Iguaçu watervallen in Brazilië, de Inca trail en de Machu Pichu in Perú, de zonsopgang op de Bromo, en de Borobodur in Java, de Maya Ruïnes van Chitzen Itzá in Mexico, de Angkhor Wat In Cambodja en de Chinese Muur, etc....ik kon er urenlang van genieten..!

en nu ben ik In El Chalten beland bij een prachtige uitzicht over de Fitzroy Mountains,..om hier over de Viedma-gletsjer te gaan wandelen en klimmen, dat beloofd wat morgen.

sorry dit keer geen nieuwe fotos, deze computer hier in dit kleine gehuchtje is niet zo capabel genoeg om al die fotos te uploaden...ik beloof je de volgende keer erop te zetten zodat jullie mee kunnen genieten van mijn prachtige ervaring

Tot mijn volgende krabbel..

Danieto